„Znajomy miał kredyt we frankach. W Sądzie toczyła się sprawa i zapadł korzystny dla niego wyrok. Sąd uznał, że umowa kredytu jest nieważna. Zawarłem umowę o kredyt frankowy w tym samym banku, tylko dwa lata później. Czy mogę przestać spłacać kredyt frankowy ?”
Postanowienia zawarte we wzorcu umownym stosowanym przez banki ulegały zmianom. Treść umowy kredytu zawarta nawet z tym samym bankiem, a pomiędzy innym kredytobiorcą, może być różna. Ponadto każda sprawa – jej stan faktyczny – wymaga indywidualnej oceny.
Niezbędne jest zatem przeanalizowanie treści umowy kredytu pod kątem czy zawiera ona niedozwolone postanowienia (klauzule abuzywne) oraz stanu faktycznego danej sprawy, w tym czy kredytobiorca zawarł umowę jako konsument.
Jeżeli umowa zawiera niedozwolone postanowienia, kredytobiorca nie powinien samowolnie zaprzestawać spłacania rat kapitałowo – odsetkowych, mogło by to bowiem skutkować skierowaniem do kredytobiorcy przez bank wezwania do
zapłaty, a następnie w przypadku braku zapłaty zaległych rat, wypowiedzeniem umowy kredytu przez bank.
Jeżeli są podstawy do wystąpienia z powództwem przeciwko bankowi, w pozwie można wnioskować o udzielenie zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy kredytu poprzez wzajemne unormowanie praw i
obowiązków stron polegające na wstrzymaniu obowiązku dokonywania przez kredytobiorcę spłaty rat kredytu w wysokości i terminach określonym w umowie kredytu do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego w danej sprawie.
Podstawę prawną żądania udzielenia zabezpieczenia stanowi art. 730 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego oraz art. 730(1) § 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego.
Kredytobiorca może żądać udzielenia zabezpieczenia, jeżeli we wniosku uprawdopodobnione zostanie roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Brak uprawdopodobnienia chociażby jednej z tych przesłanek skutkuje oddaleniem wniosku.
Wnioskując o udzielenie zabezpieczenia należy uprawdopodobnić istnienie zgłoszonych roszczeń, w tym zawarcie umowy kredytu oraz jej treść. Ponadto w uzasadnieniu wniosku przedstawiana jest ocena prawna postanowień umowy kredytu oraz argumenty przemawiające za uznaniem tej umowy za nieważną.
Wniesienie pozwu do Sądu wraz z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia nie stanowi podstawy do zaprzestania przez kredytobiorcę spłaty rat kredytu frankowego.
Kredytobiorca powinien poczekać, aż Sąd rozpatrzy wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia. Jeżeli Sąd postanowi udzielić zabezpieczenia, wówczas kredytobiorca od dnia wydania postanowienia do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, może zaprzestać spłacania rat kredytu.
W przypadku wydania postanowienia, w którym Sąd udzielił zabezpieczeniu roszczenia powoda (kredytobiorca występujący z
powództwem to powód, druga strona w postępowaniu sądowym to pozwany) i wstrzymał obowiązek dokonywania spłat rat kapitałowo – odsetkowych, pozwany Bank nie może dokonywać czynności, które miałyby niejako stanowić sankcję za
niepłacenie rat kredytu w okresie od udzielenia zabezpieczenia do prawomocnego zakończenia postępowania, nie może wypowiedzieć kredytobiorcy umowy kredytu z powodu nieuiszczania rat oraz nie może przekazywać innym podmiotom informacji o nieuiszczaniu przez kredytobiorcę rat kredytu. Wstrzymanie wykonywania obowiązku uiszczania rat kredytu, nastąpiło bowiem na podstawie postanowienia Sądu, a nie samowolnej decyzji kredytobiorcy.
Jeżeli potrzebują Państwo pomocy prawnej w sprawie dotyczącej kredytu frankowego, zapraszam do kontaktu.
Kancelaria Radcy Prawnego dr Anna Rososzczuk
ul. Nadbystrzycka 72 lok. 27, 20 - 051 Lublin
tel. 505 843 622, e-mail: a.rososzczuk@radca-prawny-lublin.pl
NIP: 7123023628, REGON: 380236521